Jabłczyński Feliks (1865-1928)

Grafik, malarz i pisarz, reprezentant symbolizmu; studiował chemię i biologię na uniwersytecie w Dorpacie; w 1893 wspólnie z J. Pankiewiczem odbył podróż artystyczną do Włoch; był członkiem Towarzystwa Artystów Polskich “Sztuka” (1897); w l. 1902-03 i 1909-12 studiował techniki graficzne w Paryżu; w 1913 wrócił do Warszawy; tworzył ekspresyjne obrazy (Śpiąca królewna, 1891; Mefisto, 1893), jednak najważniejszym obszarem jego działalności artystycznej była grafika, którą zajmował się od 1907; eksperymentował w zakresie technik artystycznych, wynalazł ceratoryt (płyta miedziana została zastąpiona podłożem z ceraty) i ziarnoryt (podłoże stanowiła warstwa piasku), modyfikujące technikę akwaforty i akwatinty; przedstawiał motywy architektoniczne i pejzażowe, kompozycje ekspresjonistyczne; tworzył ekslibrisy; zajmował się też krytyką artystyczną, muzyką, matematyką, astronomią i językoznawstwem.