Włoski rytownik; urodzony we Florencji, tam też kształcił się w G. Ferrettiego; wyspecjalizował się w technice punktowanej (miedzioryt punktowany, akwaforta, retusz rylcem), choć we wczesnym okresie zajmował się też malarstwem (pastele, miniatury); pracował też we Wenecji i Rzymie; w 1764 wyjechał do Londynu na zaproszenie Richarda Daltona, kustosza kolekcji Jerzego III; współzałożyciel Royal Academy; pozostawił ponad 2500 prac (powstałych również w jego warsztacie, przy udziale współpracowników i uczniów); cieszyły się one wielkim uznaniem i popularnością ze względu na klarowność rysunku, malarską miękkość i precyzję opracowania; ryciny wykonane w technice akwaforty pochodzą z wcześniejszego okresu twórczości Bartolozziego; maestria, z jaką Bartolozzi imitując rysunek posługiwał się tradycyjnymi technikami graficznymi, przyniosła mu m.in. zlecenie zreprodukowania rysunków Guercina w kolekcjach weneckich.