Wąsowicz Wacław (1891-1942)

Malarz, grafik, jeden z najwszechstronniejszych artystów dwudziestolecia międzywojennego; studiował w warszawskiej Szkole Rysunkowej (u M. Kotarbińskiego), Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie (u I. Pieńkowskiego) i ASP w Krakowie (u J. Malczewskiego); mieszkał i tworzył w Warszawie, wiele podróżował (głównie do Francji, Holandii i Włoch, a także na Bałkany); był członkiem m.in. Formistów (od 1919) i Rytmu (od 1923); aktywnie uczestniczył w życiu warszawskiego środowiska artystycznego; malował pejzaże, chętnie w plenerze, portrety (Portret damy z tulipanem, 1921; Portret żony, 1928), obrazy o tematyce huculskiej (Huculi w drodze, 1924; kilka wersji), sceny figuralne, martwe natury; jako grafik tworzył głównie w technikach drzeworytu (Sielanka, l. 20.) i suchej igły; zajmował się dekoratorstwem wnętrz i ceramiką, projektował tkaniny.