Karpiński Alfons (1875-1961) - malarz, jeden z najważniejszych artystów okresu secesji; studiował w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie (był uczniem m.in. L. Wyczółkowskiego i J. Stanisławskiego), Monachium, Wiedniu (u K. Pochwalskiego) i Paryżu; w l. 1904-07 pracował w Wiedniu, w l. 1908-12 i 1922 w Paryżu; w 1926 odbył podróż artystyczną do Włoch; był członkiem m.in. Secesji wiedeńskiej oraz  Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka”; wystawiał m.in. w Monachium, Rzymie, Antwerpii, Brukseli, Hadze, Amsterdamie, Buffalo i Nowym Jorku; realizował kompozycje rodzajowe (Prometeusz, 1898; Pielgrzymi, 1907), oszczędne w środkach, nastrojowe portrety, głównie kobiece (Modelka Jane, 1908; Portret pani w kapeluszu, ok. 1909; Jane z japońską laleczką, 1909; Portret Janiny Zarzyckiej, 1910; Portret żony, 1921; Portret panny Rudzkiej, 1926), martwe natury z kwiatami (Forsycje w wazonie, ok. 1910; Żółte róże, ok. 1935), sceny rodzajowo-pejzażowe (Lido, 1907; Kawiarnia paryska, 1908; Most w Paryżu, 1909; Cyrk w Paryżu, 1910; Ulica paryska, 1911); w twórczości stosował repertuar form impresjonizmu, zwracając uwagę głównie na problem układu światła w jednoplanowych kompozycjach, głównie portretach.