Malarz, rzeźbiarz (ur. 1925 w Krakowie, zm. 1996 w Szczecinku). Studiował w krakowskiej ASP. Po przymusowym  przerwaniu studiów większość życia spędził w Katowicach, gdzie stał się współzałożycielem Grupy ST-53. Wychodząc od kubizmu analitycznego, na podstawie studiów Teorii widzenia Władysława Strzemińskiego określił zagadnienia, które starał się rozwiązywać przez resztę twórczości. Razem z Grupą wystawiał w Katowicach, Krakowie, Poznaniu, Szczecinie i Warszawie (m.in. w Krzywym Kole). W drugiej połowie lat 50. w jego twórczości pojawiły się elementy fakturalne. W latach 60. rozpoczął komponowanie reliefów, które doprowadziło do stworzenia w latach 70. Obrazo-form – autonomicznych form przestrzennych o statusie pomiędzy obrazem  a rzeźbą. W latach 80. kilkakrotnie prezentował swoje surrealne prace na wystawach Ruchu Kultury Niezależnej. Wraz z innymi twórcami, m.in. Marianem Boguszem oraz Janem Ziemskim (Grupa Zamek), zaangażował się także  w aranżację plastyczną ścian szczytowych bloków mieszkalnych  w Lublinie. Przez ostatnie czternaście lat życia (1982-96) w wyniku problemów zdrowotnych nie tworzył.  W kraju swoje prace prezentował w ramach wystaw zbiorowych, m.in. II i III Wystawy Sztuki Nowoczesnej w Warszawie (1957 i 1959), Ogólnopolskiej Wystawy Młodego Malarstwa i Grafiki w Sopocie (1958), wystawy „15-lecia PRL-u” (1961), w ramach Festiwali Polskiego Malarstwa Współczesnego w Szczecinie (1962-70, 1980-82), III Ogólnopolskiej Wystawy Współczesnej Plastyki w Bielsku-Białej (1963), Ogólnopolskiej Wystawy „Bielska Jesień” (1966), Triennale Rysunku we Wrocławiu (1968, 1971), Lubelskich Spotkań Plastycznych (1976). Jego wystawy indywidualne odbywały się zarówno w kra-ju, m.in. w Warszawie (1959), Katowicach (1962, 1969, 1972, 1976), Szczecinie (1967), Bytomiu (1968), jak i za granicą:  w Paryżu, Berlinie, Monachium, Bonn i Ostrawie. Prace artysty znajdują się w następujących zbiorach: Muzeum Narodowego w Warszawie, Szczecinie i Krakowie, Muzeum w Chorzowie, Katowicach, Toruniu, Bytomiu, Bielsku-Białej, Tarnowie, Słupsku i Koszalinie, Galerii Sztuki Nowoczesnej BWA, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Sztokholmie oraz w zbiorach prywatnych na całym świecie.Zdzisław Stanek był członkiem Senatu Akademii Rzymskiej i laureatem licznych prestiżowych nagród. Otrzymał m.in. srebrny medal i tytuł Artifex Doctus IPKART za całokształt twórczości (1978) oraz Il Trofeo Internazionale Medusa Aurea (1980).