Adwentowicz Lucjan (1902-37): malarz; syn Karola; studiował we Lwowie (pod kierunkiem K. Sichulskiego) i w krakowskiej ASP (u J. Mehoffera, J. Pankiewicza, F.S. Kowarskiego); należał do skupionej wokół Kowarskiego grupy Pryzmat (wraz z L. Pękalskim, K. Larischem, W. Taranczewskim, Z. Konowiczem i in.); uzyskanie stypendium Funduszu Kultury Narodowej umożliwiło mu zwiedzenie Włoch w l. 1928-29; w l. 1936-37 leczył się w Otwocku w sanatorium przeciwgruźliczym; jego twórczość ma charakter kameralny, malował utrzymane w tonacji fioletów krajobrazy, kompozycje figuralne o precyzyjnym rysunku, akty, portrety i martwe natury (głównie kwiaty); stosował tradycyjne techniki malarskie: akwarelę, gwasz, technikę olejną; obrazy A. cechuje stonowana, zgaszona kolorystyka (Autoportret z laską, bd.; Konny tramwaj, ok. 1890; Ucieczka do Egiptu, bd.; Cykl szpitalny, 1936-37); tworzył także malowidła ścienne, m.in. kompozycję Pallada i Nike (1933) dla Zamku Królewskiego na Wawelu.