Althamer Paweł (ur. 1967): rzeźbiarz, performer, twórca instalacji; studiował w warszawskiej ASP (u G. Kowalskiego), z K. Kozyrą, J. Markiewiczem, J. Adamasem współtworzył „Kowalnię”; początkowo w jego pracach dominował problem samotności, wyalienowania, izolacji, później koncentrował się na roli i miejscu sztuki w wielkich aglomeracjach; realizował naturalistyczne rzeźby figuralne wykonane z włosia, tkanin, wosku i innych materiałów (Autoportret, 1993), manekiny z metalowej siatki (wystawa Bajka, 1994); aranżował przestrzeń, używając realnych przedmiotów, w celu stworzenia sytuacji umożliwiających oderwanie się od rzeczywistości (Woda, czas, przestrzeń, 1990; Szaty kardynała, 1991; Ciemnia, 1993); organizował zbiorowe przedsięwzięcia (Bródno 2000, 2000; Biały autobus, 2000); uczestniczył (obok wystaw indywidualnych, m.in. Życie pozagrobowe, Galeria Foksal, Warszawa, 1996) w wystawach zbiorowych (m.in. Polska sztuka współczesna, Espace Periresc, Tulon, 1992; Documenta X, Kassel, 1997; Manifesta 3, European Biennal of Contemporary Art, Lublana, 2000); w 2004 otrzymał Nagrodę imienia V. van Gogha, najważniejszą europejską nagrodę artystyczną promująca europejskie talenty.