Rubczak Jan (1884–1942): grafik, malarz; reprezentant postimpresjonizmu; studiował w krakowskiej ASP (u F. Cynka i J. Pankiewicza), w Academié Colarossi w Paryżu i Lipsku; w 1917 założył własną szkołę grafiki w Paryżu; wiele podróżował, m.in. do Włoch, Holandii i Hiszpanii oraz po Bretanii, Normandii i południowej Francji; w 1924 wrócił do Krakowa, wykładał w Wolnej Szkole Malarstwa i Rysunku Ludwiki Mehofferowej; był członkiem Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka”, należał do założycieli „Jednorogu” (1925), wystawiał także z formistami; zginął w obozie koncentracyjnym w Oświęcimiu; w jego twórczości widoczne są wpływy J. Pankiewicza i francuskiego malarza P. Cezanne’a (1839-1906); od ok. 1908 uprawiał grafikę (głównie akwafortę, akwatintę i litografię), przedstawiając subtelne i nastrojowe krajobrazy i pejzaże miejskie; tworzył też drzeworyty; stosował także technikę olejną, malując martwe natury, portrety, widoki morskie.