Sichulski Kazimierz (1879–1942): malarz, grafik, wybitny karykaturzysta; studiował na uniwersytecie we Lwowie oraz malarstwo na ASP w Krakowie (u J. Mehoffera, L. Wyczółkowskiego i S. Wyspiańskiego); podróżował do Wiednia, Monachium, Drezna, Rzymu, Florencji i Paryża; od 1904 często wyjeżdżał na Huculszczyznę, która stała się jednym z najważniejszych tematów jego malarstwa; pracował we Lwowie i w Krakowie, był jednym z twórców kabaretu Zielony Balonik, dla którego wykonywał dekoracje, ilustracje wydawnictw i karykatury; był członkiem Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka” (od 1905); w czasie I wojny światowej służył w Legionach, w 1919 brał udział w obronie Lwowa; w l. 1920-30 wykładał w Państwowej Szkole Sztuk Zdobniczych i Przemysłu Artystycznego we Lwowie, w l. 1903-39 był profesorem ASP w Krakowie; jego twórczość powstawała w kręgu oddziaływania wiedeńskiej Secesji; realizował pejzaże (Polesie, 1904; Granaty. Pejzaż z Tatr, ok. 1913; Chaty, 1914), kompozycje rodzajowe, zwłaszcza o tematyce huculskiej, portrety (Portret Jana Rubczaka, 1931), sceny religijne, martwe natury (Martwa natura z dzbanem i owocami, 1912), obrazy o tematyce historycznej (tryptyk Obrona Lwowa, 1920; cykl Wojna, 1920; Władysław Warneńczyk, 1922); tworzył litografie barwne (m.in. zamieszczone w Tece Melpomeny, 1904).