Wójtowicz Stanisław (1920–1991): grafik, malarz; klasyk drzeworytu; studiował w Kunstgewerbeschule w Berlinie i krakowskiej ASP (u E. Eibischa), gdzie w l. 1950-75 wykładał; był członkiem elitarnego Międzynarodowego Stowarzyszenia Grafików XYLON oraz grupy MARG; tworzył głównie drzeworyty (również barwne – do czarno-białych kompozycji wprowadzał elementy czerwieni i błękitu); w grafice zachowywał malarską wrażliwość; początkowo wzorce czerpał z natury (Wieże kościoła Mariackiego i św. Wojciecha, 1941; Domy w Niepołomicach, 1941), później tworzył kompozycje abstrakcyjne (cykl Sny, 1959-60) i geometryczne (Miasta, 1960-61; Epitafia, 1964); przedstawiał metaforyczne krajobrazy, portrety i kompozycje figuralne, stany uczuć (Sen XXX, 1959); jest laureatem licznych nagród na biennale grafiki (w 1959 w Lublanie, w 1968 w Krakowie); jego prace znajdują się w najbardziej prestiżowych muzeach świata, np. Museum of Modern Art.