Adama Wsiołkowskiego uważa się za chłodnego racjonalistę, nieodrodnego potomka myśli Apollińskiej wraz z jej zasadą wszechogarniającego metrum, modułu i kanonu na jakiej opiera sie gmach sztuki doskonałej. To prawda, lecz połowiczna tylko, a półprawda starczy za całe kłamstwo.