Leszek Oprządek. Obiekty.
Kolejna wystawa z cyklu: Nic podobnego / Nothing like that.

TERMIN: 9-30 V 2008

W roku 2008 Galeria Nautilus rozpoczęła prezentację cyklu wystaw ośmiu artystów, których prace, oscylując na granicy dwóch przeciwnych światów, tworzą sytuacje dotykające problemów filozoficznych, relacji między tym, co stałe a zmienne, co ukryte a ujawnione. Ich prace wykraczają swoim przesłaniem poza materialną urodę i trwałość. Zaplanowany cykl ukazuje twórczość ludzi, którzy są w przybliżeniu równolatkami, których prace, choć tak różne w formie, w sferze idei mają punkty wspólne.

In 2008, Galeria Nautilus is launching a cycle of exhibitions featuring works by eight artists whose works oscillate between two opposite worlds, thus creating situations that touch upon philosophical issues, and on relationships between the stable and the unstable, or between the concealed and the overt. In their message, these works go beyond physical beauty and permanence. The cycle we are planning presents people who are roughly the same age but whose works, although so varied in terms of form, share a lot in the conceptual sphere. ...

Przechodząc na przełaj przez zdewastowane,poprzemysłowe tereny kombinatu metalurgicznego w Nowej Hucie, gdzie realizowałem właśnie swoje ceramiki, znalazłem ptasie gniazdo uplecione z włókna szklanego.Jeżeli ptaki używają materiałów dostępnych w najbliższym otoczeniu, to czego ja tutaj szukam?
Po przeprowadzce z domu na przedmieściach do centrum, poczułem się jak bibliofil, który oddał swoje zbiory i przeniósł się do czytelni biblioteki publicznej. Papierowe pudła, zapakowana glina, niedokończone szkice, uszkodzone na różnych wystawach części ceramik. Papier rozmoczyłem, dodałem glinę i starając się zapomnieć o zasadach narzuconych przez ogień zacząłem od początku. Okazało się, że mieszanina gliny, piasku,patyków, słomy i innych włóknistych materiałów: konopi, sierści zwierząt domowych, to ADOBE. Nazwa ma żródła podobno w starożytnym Egipcie a oznacza naturalny materiał budowlany używany prez ludzi od zawsze w prawie wszystkich strefach klimatycznych, dający się kształtować w cegły i formować w ramach. Obecnie prawie połowa ludzkości zamieszkuje w budynkach z tego materiału. Pierwszy raz zetknąłem się z tą techniką w zabytkowej części Erfurtu, gdzie trwały prace konserwatorskie kilkusetletnich budowli z drewna i gliny, które skazane na zniszczenie w czasach NRD przetrwały.

Leszek Oprządek

Leszek Oprządek urodził się w 1964 w Krośnie. W 1988 uzyskał dyplom - wyróżniony medalem, na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, na Wydziale Rzeźby w pracowni prof. Antoniego Hajdeckiego. W 1991 otrzymał dyplom z wyróżnieniem na Wydziale Malarstwa krakowskiej ASP, w pracowni prof. Janiny Kraupe-Świderskiej (specjalizacja - malarstwo w architekturze i urbanistyce). Jego prace znajdują się w zbiorach muzeum w Bochni, Galerii Studio w Warszawie, Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku oraz w wielu kolekcjach prywatnych w kraju i za zagranicą. Problem, jakim zajmuje się Leszek Oprządek począwszy od pracy dyplomowej to zagadnienie wnętrza i zewnętrza. Oprządek traktuje przestrzeń wewnętrzną swoich obiektów, jako niedostępną tajemnicę. Początkowo pracując w ceramice, lepił ażurowe struktury, schowane jedna w drugiej, tak by forma wewnętrzna widoczna była przez otwory zewnętrznej, tylko częściowo. Od 1996 r. sięgnął po technikę zdjęć rentgenowskich, które odczytują i przekazują to, co ukryte wewnątrz. Prace Oprządka składają się z dwóch ściśle zespolonych elementów: ceramicznej, betonowej lub gipsowej formy z tajemnicą zamkniętego w niej kształtu i podświetlonej kliszy rentgenowskiego zdjęcia, zjawiskowo ujawniającego ten kształt.
Rzeźba będąca jednym z elementów pracy jest trójwymiarowa, ma właściwy jej ciężar, jest dotykalnie materialna. Drugi element - zdjęcie rentgenowskie, ma wszystkie cechy przeciwne. Jest świetliste, ulotne w swej nieuchwytności, nie ma w nim materii. Obszar oscylacji i refleksji, jaki powstaje między dwiema częściami tych  dyptyków  uzmysławia widzowi wieczne pytania: co jest ukryta sprawczą istotą tego co widzialne i z pozoru znane.

| Folder cyklu wystaw |